Stary Zdrój jest dzielnicą Wałbrzycha. Natomiast dawniej była to wieś przy trakcie prowadzącym z Miroszowa do Świebodzic. W XIV wieku uzdrowisko nosiło nazwę Aqua Antiqua czyli Stara Woda. Później otrzymało nazwę Altwasser. Te informacje można znaleźć w dokumentach parafialnych z tego okresu. Pierwszy sezon uzdrowiskowy miał miejsce w 1646 roku. Jednak szybki rozkwit miejscowości można było zauważyć w latach 1751-1851. Te sto lat zaliczanych jest do najbardziej świetlnych dla Starego Zdroju. Atrakcją uzdrowiska był oczyszczony staw obok szybu Chwalibóg, po którym goście w wolnym czasie mogli pływać łodziami. W samym centrum stawu znajdowała się wyspa, gdzie wieczorami odbywały się pokazy fajerwerków.
Organizowano również wycieczki do Lisiej Sztolni i pobliskiego Szczawna-Zdroju przez wzgórze Cedymina. Kto nie chciał pieszo wędrować, mógł skorzystać z autobusu konnego. W latach trzydziestych XIX wieku zostały wybudowane nowe łazienki, które nie zachowały się do dzisiejszych czasów. Miejscowość uzdrowiskową charakteryzowała hala spacerowa, a dla pensjonariuszy wybudowano dom gościnny o nazwie „Burgof”. W kuchni wyodrębnione było specjalne miejsce do przyrządzania koszernych potraw, skierowanych pod adresem wyznawców mojżeszowych. W uzdrowisku Aqua Antiqua nie brakowało gości, pomimo wysokich cen związanych z pobytem. Przebywały tu światowej sławy osobistości, np. wybitny polityk i publicysta oświeceniowy Hugo Kołłątaj czy kompozytor Michał Kleofas Ogiński. Uzdrowisko rozwijało się w szybkim tempie. Rozkwit górnictwa spowodował upadek uzdrowiska Stary Zdrój, gdzie w 1868 roku górnicze prace naruszyły źródło wód mineralnych. Ostatni kuracjusze gościli tam w 1873 roku. W roku 1910 Stary Zdrój został włączony do gminy Wałbrzych. Po dawnym uzdrowisku w Starym Zdroju pozostały tylko nazwy ulic i zabytkowa budowla Dworca Miasto. W dzisiejszych czasach kuracjusze odwiedzają Szczawno-Zdrój i Jedlinę-Zdrój, które są uzdrowiskami w rejonie wałbrzyskim.
Zamek Książ w Wałbrzychu serdecznie zaprasza na wyjątkowe wydarzenie poświęcone refleksji nad odpowiedzialnym kształtowaniem turystyki historycznej i pamięci zbiorowej. 18 listopada 2025 roku o godzinie 09:00 w murach Zamku Książ w Sali Balowej, odbędzie się konferencja „Z godnością. Turystyka w miejscach pamięci” – spotkanie ekspertów, badaczy i wszystkich osób, którym bliska jest troska o zachowanie dziedzictwa oraz o etyczne podejście do historii.
czytaj więcejNowa Sól, miasto o bogatej przemysłowej i kulturowej przeszłości, ma także swoje miejsca ciszy, w których czas zdaje się płynąć inaczej. Wśród parków, ulic i nowoczesnych zabudowań kryją się nekropolie - dawne cmentarze, które opowiadają historię mieszkańców tego miasta, ich wiary, pracy i losów. Spacer po tych miejscach to jak podróż w głąb historii, pełna refleksji nad przemijaniem i pamięcią.
czytaj więcejDolnośląskie Zagłębie Węglowe jest najstarszym regionem wydobycia węgla kamiennego w granicach dzisiejszej Polski. Źródła pisane podają, że niewielkie kopalnie, bez własnych nazw, działały w okolicy Wałbrzycha już w XVI w. Przełomowe znaczenie dla prawodawstwa na Śląsku miał pruski król Fryderyk II Wielki (Friedrich II von Hohenzollern), który 5 czerwca 1769 r. wydał rozporządzenie wprowadzające jednolite dla całego górnictwa śląskiego nowe prawo górnicze.
czytaj więcejNowa odsłona Gabinetu Osobliwości w Zamku Książ, 3.10.2025 r., godz. 18:00. Zamek Książ zaprasza na wyjątkowe wydarzenie, które przeniesie Państwa w świat dawnych obyczajów i sekretów arystokratycznej mody. Już w piątek, 3 października 2025 r. o godz. 18:00 odbędzie się otwarcie nowej odsłony Gabinetu Osobliwości – wystawy, która nieustannie się zmienia i odsłania kolejne skarby przeszłości.
czytaj więcejPołożona malowniczo nad Odrą w południowej części województwa lubuskiego Nowa Sól to miasto, które może pochwalić się ciekawą i wielowiekową historią. Jej początki sięgają XVI wieku, kiedy na tym terenie powstała osada Neusalz, związana z warzelnią soli. Funkcjonujący tu zakład miał za zadanie przetwarzać sól sprowadzaną z mórz i dostarczać ją na rynek Śląska. Produkcja trwała przez niemal dwa stulecia, a mieszkańcy utrzymywali się także dzięki działalności nad rzeką – trudnili się rybołówstwem, szkutnictwem i przewozem towarów.
czytaj więcej