Historia Sobięcina dawnego Hermsdorf sięga 1830 roku. W początkowym okresie mieszkało tam około 300 mieszkańców. Dla katolików w latach 1871-1873 wybudowana została pierwsza kaplica wraz z sierocińcem pod wezwaniem św. Barbary, który był w stanie pomieścić 200 dzieci. Kiedy w 1908 roku władze Prus wyraziły zgodę na budowę nowej świątyni, to już tego samego roku położono pod kościół kamień węgielny. Według planu świątynia przystosowana została na 2000 osób. Miejsc siedzących przygotowano 650. Warstwa korka impregnowanego o grubości trzech centymetrów pokryła ściany. Ze względu na oszczędności kościół wybudowano z muru pruskiego. Został on oddany do użytkowania w 1910 roku, a jego patronem został św. Józef Oblubieniec.
Początek prześladowania kościoła przez faszyzm przypada na 1938 rok, gdzie np. rozwiązano organizacje kościelne i ograniczono nauczanie religii. W czasie II Wojny Światowej miały miejsce nabożeństwa organizowane dla Polaków i ludzi innych narodowości, których zmuszano do niewolniczej pracy. Po wyzwoleniu Polski w 1945 roku kościół powrócił do Polaków. Zaczęła w tym czasie napływać ludność z centralnej i wschodniej Polski z miasta Borysławia. Byli to przeważnie górnicy. Sobięcin w latach 1945-1950 uznany był za samodzielne miasto. Szybki rozwój przemysłu węglowego spowodował, że na te tereny zaczęła masowo przybywać ludność innych narodowości, w większości wyznania katolickiego. Byli to osadnicy z Niemiec, Czech i Śląska. Błyskawiczny rozkwit górnictwa przyczynił się do przyłączenia Sobięcina do Wałbrzych. Dzielnica ta dawniej tętniła życiem i zamieszkiwali ją przeważnie rodziny górnicze. Po zamknięciu kopalni w latach dziewięćdziesiątych Sobięcin zaczął tracić dawną świetlność i zaczęło rosnąć bezrobocie. Dziś jest to biedna dzielnica, gdzie zabytkowe kamienice od lat nie są restaurowane. Wybudowanie tam największego kompleksu handlowo-rozrywkowego, Galerii „Victoria” może przyczynić się w przyszłości do ponownego rozwoju tej dzielnicy i zmniejszenia bezrobocia.
Zamek Książ w Wałbrzychu serdecznie zaprasza na wyjątkowe wydarzenie poświęcone refleksji nad odpowiedzialnym kształtowaniem turystyki historycznej i pamięci zbiorowej. 18 listopada 2025 roku o godzinie 09:00 w murach Zamku Książ w Sali Balowej, odbędzie się konferencja „Z godnością. Turystyka w miejscach pamięci” – spotkanie ekspertów, badaczy i wszystkich osób, którym bliska jest troska o zachowanie dziedzictwa oraz o etyczne podejście do historii.
czytaj więcejNowa Sól, miasto o bogatej przemysłowej i kulturowej przeszłości, ma także swoje miejsca ciszy, w których czas zdaje się płynąć inaczej. Wśród parków, ulic i nowoczesnych zabudowań kryją się nekropolie - dawne cmentarze, które opowiadają historię mieszkańców tego miasta, ich wiary, pracy i losów. Spacer po tych miejscach to jak podróż w głąb historii, pełna refleksji nad przemijaniem i pamięcią.
czytaj więcejDolnośląskie Zagłębie Węglowe jest najstarszym regionem wydobycia węgla kamiennego w granicach dzisiejszej Polski. Źródła pisane podają, że niewielkie kopalnie, bez własnych nazw, działały w okolicy Wałbrzycha już w XVI w. Przełomowe znaczenie dla prawodawstwa na Śląsku miał pruski król Fryderyk II Wielki (Friedrich II von Hohenzollern), który 5 czerwca 1769 r. wydał rozporządzenie wprowadzające jednolite dla całego górnictwa śląskiego nowe prawo górnicze.
czytaj więcejNowa odsłona Gabinetu Osobliwości w Zamku Książ, 3.10.2025 r., godz. 18:00. Zamek Książ zaprasza na wyjątkowe wydarzenie, które przeniesie Państwa w świat dawnych obyczajów i sekretów arystokratycznej mody. Już w piątek, 3 października 2025 r. o godz. 18:00 odbędzie się otwarcie nowej odsłony Gabinetu Osobliwości – wystawy, która nieustannie się zmienia i odsłania kolejne skarby przeszłości.
czytaj więcejPołożona malowniczo nad Odrą w południowej części województwa lubuskiego Nowa Sól to miasto, które może pochwalić się ciekawą i wielowiekową historią. Jej początki sięgają XVI wieku, kiedy na tym terenie powstała osada Neusalz, związana z warzelnią soli. Funkcjonujący tu zakład miał za zadanie przetwarzać sól sprowadzaną z mórz i dostarczać ją na rynek Śląska. Produkcja trwała przez niemal dwa stulecia, a mieszkańcy utrzymywali się także dzięki działalności nad rzeką – trudnili się rybołówstwem, szkutnictwem i przewozem towarów.
czytaj więcej