Wydarzenia historyczne, historia, dawne dzieje Wałbrzycha i okolic
Ostatni komentarz: JA BYM TYLKO CHCIAł ZWRóCIC UWAGE TAKIEJ MłODEWJ KELNERCE NIE WIEM JAK ONA SIE NAZYWA TAKA BLONDYNKOA. DZIEWCZYNO MNIEJ TROCHE POWAGI I GODNOSCI BO ZACHOWUJESZ SIE STRASZNIE I JESTES BARDZO NIE MILA W STOSUNU DO KLIJETOW. TYLE
dodany: 2009.05.11 18:26:44
przez: staly klijet
czytaj więcej
Gaj rozciąga się w południowej części Wałbrzycha, gdzie domy otoczone są mocno zdewastowanymi terenami przemysłowymi. Znajduje się tam wysypisko śmieci komunalnych i komercyjne składowisko odpadów toksycznych oraz zniszczona kopalnia węgla kamiennego z licznymi hałdami. Wcześniej teren Gaju należał do dzielnicy Sobięcin. W 1743 roku mieszkało w Gaju 11 tkaczy, którzy pracowali chałupniczo. W 1761 roku została wybudowana w dolnej części miejscowości pierwsza kopalnia węgla kamiennego. Od 1820 roku powstały następne kopalnie, z których część należała do Hochbergów. W 1876 roku wszystkie kopalnie zostały połączone w jedną o nazwie „Furstensteiner Grube”.
Na przełomie XIX i XX wieku powstał tu szpital i osiedle zaczęło się powiększać. Ze względu na ukształtowanie terenu Gaj nie mógł się jednak intensywnie rozwijać. Najbardziej dogodne miejsca zostały wykorzystane przez kolej i przemysł górniczy, gdzie powstały kopalnie i koksownie. W 1927 roku Gaj posiadał miejską linię autobusową. Po 1945 roku osiedle nosiło nieoficjalną nazwę Tobruk. Nie uległ zmianie charakter miejscowości. W 1950 roku Gaj stał się dzielnicą Wałbrzycha, a kopalnia nosiła wtedy nazwę „Bolesława Chrobrego”. Została ona w 1960 roku połączona z Kopalnią Węgla Kamiennego „Mieszko” z Podgórza i otrzymała nazwę „Wałbrzych”. W latach osiemdziesiątych zaczęło rozwijać się budownictwo jednorodzinne. Po upadku górnictwa w latach dziewięćdziesiątych rozwój osiedla został zahamowany. Zamknięto również wybudowany wcześniej szpital, po którym zostały tylko ruiny dwóch budynków. Obecnie Gaj nie należy do ciekawych dzielnic Wałbrzycha.
Wróć
Zamek Książ w Wałbrzychu serdecznie zaprasza na wyjątkowe wydarzenie poświęcone refleksji nad odpowiedzialnym kształtowaniem turystyki historycznej i pamięci zbiorowej. 18 listopada 2025 roku o godzinie 09:00 w murach Zamku Książ w Sali Balowej, odbędzie się konferencja „Z godnością. Turystyka w miejscach pamięci” – spotkanie ekspertów, badaczy i wszystkich osób, którym bliska jest troska o zachowanie dziedzictwa oraz o etyczne podejście do historii.
czytaj więcejNowa Sól, miasto o bogatej przemysłowej i kulturowej przeszłości, ma także swoje miejsca ciszy, w których czas zdaje się płynąć inaczej. Wśród parków, ulic i nowoczesnych zabudowań kryją się nekropolie - dawne cmentarze, które opowiadają historię mieszkańców tego miasta, ich wiary, pracy i losów. Spacer po tych miejscach to jak podróż w głąb historii, pełna refleksji nad przemijaniem i pamięcią.
czytaj więcejDolnośląskie Zagłębie Węglowe jest najstarszym regionem wydobycia węgla kamiennego w granicach dzisiejszej Polski. Źródła pisane podają, że niewielkie kopalnie, bez własnych nazw, działały w okolicy Wałbrzycha już w XVI w. Przełomowe znaczenie dla prawodawstwa na Śląsku miał pruski król Fryderyk II Wielki (Friedrich II von Hohenzollern), który 5 czerwca 1769 r. wydał rozporządzenie wprowadzające jednolite dla całego górnictwa śląskiego nowe prawo górnicze.
czytaj więcejNowa odsłona Gabinetu Osobliwości w Zamku Książ, 3.10.2025 r., godz. 18:00. Zamek Książ zaprasza na wyjątkowe wydarzenie, które przeniesie Państwa w świat dawnych obyczajów i sekretów arystokratycznej mody. Już w piątek, 3 października 2025 r. o godz. 18:00 odbędzie się otwarcie nowej odsłony Gabinetu Osobliwości – wystawy, która nieustannie się zmienia i odsłania kolejne skarby przeszłości.
czytaj więcejPołożona malowniczo nad Odrą w południowej części województwa lubuskiego Nowa Sól to miasto, które może pochwalić się ciekawą i wielowiekową historią. Jej początki sięgają XVI wieku, kiedy na tym terenie powstała osada Neusalz, związana z warzelnią soli. Funkcjonujący tu zakład miał za zadanie przetwarzać sól sprowadzaną z mórz i dostarczać ją na rynek Śląska. Produkcja trwała przez niemal dwa stulecia, a mieszkańcy utrzymywali się także dzięki działalności nad rzeką – trudnili się rybołówstwem, szkutnictwem i przewozem towarów.
czytaj więcej